|
در این نقشه واحدهای مختلف از لحاظ
توپوگرافی از یکدیگر منفک شده اند و توزیع این واحدها در مناطق
بیست و دوگانه تهاران مشخص شده است. بطوریکه مناطق 16، 17، 19 و
20 بطور کامل و قمست اعظم مناطق 10،11،12،14،15 و 18 در دشتهای
آبرفتی واقع شده اند. قسمت عمده مناطق 1،4،5،9،21 و 22 را مخروط
افکندهای پیر، بیشترین قسمت مناطق 7و8و13 را مخروط افکنه های
جوان و قسمتهایی از مناطق 1،2،3،4،5،6 و 22 را تپه ها به خود
اختصاص داده اند. بطور کلی هرچه شیب زمینها کمتر باشد، آن مناطق
در مقابل تکانهای زمین پایدارترند. همانطور که در نقشه دیده می
شود، نواحی جنوبی شهر تهران از لحاظ شیب در وضعیت پایدارتری نسبت
به نواحی شمالی قرار گرفته و از توپوگرافی ملایم تری برخوردارند. |
