|
صفحه ايران بدليل قرارگيری بر روی کمربند لرزه ای آلپايد (آلپ-
هيماليا) دارای گسلهای فعال، آتشفشانهای جديد و چين های متعدد
است. مطالعات تکتونيکی بازگو کننده آنست که صفحه ايران دارای
تراکم بسيار بالايی از گسلهای فعال است. داده های لرزه ای ايران
نشان می دهد که بيشترين فعاليت در امتداد کمربند چين خورده رانده
زاگرس و کمترين فعاليت در مرکز و شرق ايران وجود دارد. حوزه های
سايزموتکتونيک ايران، هرکدام دارای اشکال زمين شناسی ويژه ای
بوده و بطور قابل ملاحظه ای از لحاظ مشخصات لرزه ای با حوزه
مجاور خود تفاوت دارند. تمام نقاط يک حوزه دارای پتانسيل لرزه ای
يکسان بوده و ساختارهای زمين شناسی موجود در آن متحدالشکل و
دارای يک روند خاص هستند. ساختارهای سايزموتکتونيک ايران در
گذشته توسط تعدادی از محققان مطالعه شده است. اشتوکلين (1968)
حوزه های لرزه زمين وسعت ايران را به نه منطقه و تکين (1972) و
بربريان (1976) به چهار منطقه تقسيم کردند.
در سال 1976 نوروزی حوزه های لرزه زمين ساخت ايران را به 23
منطقه تقسيم کرد. نقشه 15 توسط توکلی در سال 1996 تهيه شد. در
اين نقشه حوزه های لرزه زمين ساخت ايران به 20 حوزه تقسيم شده
است. در تقسيم بندی اين حوزه ها، بين فعاليتهای لرزه خيزی و حوزه
های لرزه زمين ساخت انطباق وجود دارد. مرز اين حوزه ها با توجه
به تاريخچه لرزه خيزی، محل مراکز سطحی زلزله ها در چند دهه
گذشته، محيطهای تکتونيکی، گسلهای فعال، ژئومورفولوژی ناحيه و
مرزهای صفحات تکتونيکی، رسم شده است. |
